Πριν λίγες μέρες βρέθηκα σε έναν ελαιώνα κοντά στη λίμνη Γκάρντα, στη βόρεια Ιταλία, και στο βίντεο μοιράζομαι όσα παρατήρησα για το κλάδεμα και τη διαμόρφωση των δέντρων. Φυσικά, και εδώ συναντάμε διαφορετικά μεγέθη, ακόμη και κάποιες ελιές πολύ μεγάλων διαστάσεων, που θυμίζουν τις μεγάλες δικές μας ελιές στην Ελλάδα, όπως κάποιες αθηνοελιές ή λαδολιές, όπως τις λέμε. Ο συγκεκριμένος ελαιώνας βρίσκεται στην αυλή ενός κτήματος, γι’ αυτό είναι και τόσο περιποιημένος. Αυτό όμως που μου έκανε περισσότερο εντύπωση, τόσο εδώ όσο και στους γύρω ελαιώνες, είναι ότι τα περισσότερα δέντρα διατηρούνται σε σχετικά χαμηλό ύψος, χωρίς μεγάλους και μακριούς βραχίονες. Γύρω από τον βασικό σκελετό υπάρχουν αρκετά μικρότερα κλαδιά και βλαστοί, ακόμη και στο εσωτερικό. Δεν βλέπεις δηλαδή ένα δέντρο άδειο από μέσα, με τη βλάστηση μόνο στις άκρες. Διατηρούνται κλαδάκια που μπορούν να δώσουν καρπό και εσωτερικά, αφήνοντας παράλληλα το φως να περνά ανάμεσά τους. Έτσι, η παραγωγική βλάστηση απλώνεται σε μεγαλύτερο μέρος του δέντρου. Βέβαια, καλά κλαδεμένους ελαιώνες έχουμε και στην Ελλάδα! Δεν υπάρχει ένα κλάδεμα που να ταιριάζει παντού. Η ποικιλία, το αν το δέντρο αναπτύσσεται πιο όρθια ή απλώνει προς τα πλάγια, η ηλικία του, το έδαφος και ο τρόπος που δουλεύουμε τον ελαιώνα επηρεάζουν το σχήμα που θα δώσουμε στις ελιές μας. Στο βίντεο κάνω και μια σύγκριση με τον παραδοσιακό ελαιώνα της Λέσβου, του νησιού όπου μένω. Πολλά από τα δέντρα μας είναι πολύ μεγάλης ηλικίας και έχουν αρκετό ύψος. Πολλά είναι αγριελιές που μπολιάστηκαν ψηλά, περίπου στα δύο μέτρα, και από εκεί ξεκινούν οι βασικοί βραχίονες. Όπως αναφέρω, αυτό συνδέεται και με τη συνύπαρξη της ελαιοκαλλιέργειας με την κτηνοτροφία, ώστε τα πρόβατα να μη φτάνουν εύκολα τα κλαδιά και να τα τρώνε. Γι’ αυτό και σε κτήματα όπου μπαίνουν ζώα δύσκολα βλέπουμε χαμηλές ποδιές κοντά στο έδαφος. Σε περιφραγμένα χωράφια, όπου δεν μπαίνουν ζώα, οι συνθήκες μπορεί να είναι διαφορετικές. Κάθε τόπος έχει τις ιδιαιτερότητές του. Αξίζει όμως να βλέπουμε πώς καλλιεργούν και αλλού, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι οι άλλοι τα κάνουν σωστά και εμείς λάθος. Παρατηρούμε, κρατάμε όσα θεωρούμε χρήσιμα και βλέπουμε τι μπορεί να εφαρμοστεί στις δικές μας συνθήκες. Έτσι μαθαίνουμε και εξελισσόμαστε. Η επίσκεψή μου στον συγκεκριμένο ελαιώνα έγινε για να δοκιμάσω κάποια ελαιοραβδιστικά που κατασκευάζονται στην Ιταλία. Θα ακολουθήσουν και τα σχετικά βίντεο παρουσίασής τους, μέσα από δοκιμές σε πραγματικές συνθήκες. Εσείς πώς διαμορφώνετε τις ελιές σας; Γράψτε στα σχόλια την περιοχή και την ποικιλία που καλλιεργείτε! Συνεχίζουμε τις δοκιμές και την ενημέρωση μέσα από το Farmer Evolution!